Suma wszystkich lęków. Najciekawsze dyplomy MSKPU AD 2026.

Suma wszystkich lęków. Najciekawsze dyplomy MSKPU AD 2026.

Dziś premiera!, Moda, moda męska | 3 października 2026 | Brak komentarzy

Strach. Poczucie zagrożenia, wyśmiania, nieprzystawania do społecznych norm. Szukanie bezpieczeństwa w sobie, u bliskich. Ale też przebodźcowanie, mroki internetu i – dla odmiany – kubizm. Oto tematy prac, które w tym roku zwróciły moją uwagę.

Przewodnik po Warszawie. Moich 75 (!) ulubionych miejsc.

Przewodnik po Warszawie. Moich 75 (!) ulubionych miejsc.

Warszawa to moje miasto. Z kilkuletnią przerwą spędziłem tu całe życie. Trochę się zeszło, ale w końcu napisałem po niej przewodnik. W sam raz na weekend, jesień, „Lalkę”.

Brodacze z Lubelszczyzny, kompozycje Sainera, dekonstrukcja stroju ludowego: kolekcja „Inner Inner” Macieja Stańczaka.
Lokalnie / współcześnie. Nadwiślański Fashion Week 2026 – relacja.

Lokalnie / współcześnie. Nadwiślański Fashion Week 2026 – relacja.

Moda, moda męska | 21 sierpnia 2026 | Brak komentarzy

Dwudziestu projektantów z Polski i z zagranicy, 38 modelek i modeli (oraz 12 dzieci), 27 osób z ekipy makijażystów i fryzjerów oraz 60 wolontariuszy. To siódma edycja Nadwiślańskiego Fashion Week w liczbach.

„Projektuję historie, doświadczenia i emocje” – Inez Wicher o kostiumach do pokazanego na Biennale w Wenecji baletu Emanuela Gata i o kolekcji Pre-Fall 2026 MON MARSEILLE.

„Projektuję historie, doświadczenia i emocje” – Inez Wicher o kostiumach do pokazanego na Biennale w Wenecji baletu Emanuela Gata i o kolekcji Pre-Fall 2026 MON MARSEILLE.

Inez Wicher stworzyła kostiumy do „Five Days in the Sun” („Cinq jours au soleil”) – najnowszego spektaklu francuskiego choreografa Emanuela Gata*. Przedstawienie, którego premiera odbyła się w Montpellier ku zachwycie krytyki**, właśnie pokazano na Biennale w Wenecji. 

Pomyślałem, że to idealny moment, by poprosić Inez o nieco (dokładnie 10) refleksji. Nad pracą przy spektaklu, nad samą fascynacją baletem i Gatem oraz o nowej kolekcji pre-fall, będącą w pewnym sensie tej fascynacji konsekwencją. Zwłaszcza, że rzadko się zdarza, by polska projektantka odpowiadała za kostiumy do produkcji twórcy tej rangi.