Suma wszystkich lęków. Najciekawsze dyplomy MSKPU AD 2026.
Strach. Poczucie zagrożenia, wyśmiania, nieprzystawania do społecznych norm. Szukanie bezpieczeństwa w sobie, u bliskich, na wsi. Ale też przebodźcowanie, mroki internetu i kubizm. Oto tematy prac, które w tym roku zwróciły moją uwagę.
„Nie daj zastać się martwym z portkami zsuniętymi do kostek” – nowy sezon podcastu „Jak wytrzymać z ludźmi?”. Od dziś jestem także na Patronite.
Pewna celebrytka skarżyła się na hejt, bo kupiła sobie torebkę za 40 tysięcy. I ludzie nazwali ją próżną i głupią. „Mam prawo kupić sobie torebkę za 40 tysięcy i mam prawo być głupia”, żaliła się w mediach. Cóż, z obu tych praw skorzystała.
Szczęście trzeba rwać jak świeże wiśnie
Szczęście trzeba rwać jak świeże wiśnie, drodzy państwo! Bo życie przemknie nam głupio jak helikopter, hałasu czyniąc więcej, niż to w ogóle warte. I nic sobie nie poużywamy.
Przewodnik po Warszawie. Moich 75 (!) ulubionych miejsc.
Warszawa to moje miasto. Z kilkuletnią przerwą spędziłem tu całe życie. Trochę się zeszło, ale w końcu napisałem po niej przewodnik. W sam raz na weekend, jesień, „Lalkę”.
Brodacze z Lubelszczyzny, kompozycje Sainera, dekonstrukcja stroju ludowego: kolekcja „Inner Inner” Macieja Stańczaka.
Premierowo tylko na moim blogu.
Lokalnie / współcześnie. Nadwiślański Fashion Week 2026 – relacja.
Dwudziestu projektantów z Polski i z zagranicy, 38 modelek i modeli (oraz 12 dzieci), 27 osób z ekipy makijażystów i fryzjerów oraz 60 wolontariuszy. To siódma edycja Nadwiślańskiego Fashion Week w liczbach.
„Projektuję historie, doświadczenia i emocje, a ubranie jest ich naturalnym nośnikiem” – Inez Wicher o swoich kostiumach do pokazanego własnie na Biennale w Wenecji spektaklu baletowego Emanuela Gata i o kolekcji Pre-Fall 2026 MON MARSEILLE.
Inez Wicher stworzyła kostiumy do „Five Days in the Sun” („Cinq jours au soleil”) – najnowszego spektaklu francuskiego choreografa Emanuela Gata*. Przedstawienie, którego premiera odbyła się w Montpellier ku zachwycie krytyki**, właśnie pokazano na Biennale w Wenecji.
Pomyślałem, że to idealny moment, by poprosić Inez o nieco (dokładnie 10) refleksji. Nad pracą przy spektaklu, nad samą fascynacją baletem i Gatem oraz o nowej kolekcji pre-fall, będącą w pewnym sensie tej fascynacji konsekwencją. Zwłaszcza, że rzadko się zdarza, by polska projektantka odpowiadała za kostiumy do produkcji twórcy tej rangi.
